zondag 25 januari 2015

Wateroplosbaar vlies

Experimenten doen om een techniek in de vingers te krijgen. Met wateroplosbaar vlies en verschillende soorten en kleuren garens onderzoek ik de mogelijkheden. 





Daglicht fotostudio

Om de dolls goed te fotograferen heb een een eerste opzet voor een goede achtergrond gemaakt. In deze opstelling is het nog niet al te stevig. 

Voordelen zijn er wel:
- gebruik van spelden om dolls rechtop te kunnen laten staan
- makkelijk op te ruimen






zaterdag 24 januari 2015

7 Poppetjes

In één avond heb ik 7 poppetjes gemaakt. Dat was een wedstrijdje met mezelf, hoeveel kan ik er maken. Nu zijn het wel eenvoudige poppetjes, als ze aparte armen en benen en haar en kleding krijgen, duurt het langer.

Ze zijn 15 cm hoog en heel zacht.

Die is brutaal

Wachten op vulling

Klaar. Af. Alle zeven.

vrijdag 23 januari 2015

Poppenhoofdjes

Voor de workshop worden een paar ontwerpjes gemaakt. Makkelijk te borduren en toch elk poppetje krijgt een eigen karakter. Ze geven zelfs een knipoogje. 



woensdag 21 januari 2015

Poppen Workshop

Art Doll geborduurd met gouddraad en witte wol als haar
Dit is Dnjella Bombonella, een doll die ik custom made als kado voor mijn zus Caroline Denijs heb gemaakt.
Onlangs ben ik gevraagd om een kleine workshop Poppen Maken te geven. Ik loop ineens over van de ideeën. Het lijkt me boeiend om aan vrouwen van verschillende achtergronden uit te leggen hoe je een popje maken wat jouw eigen unieke stijl heeft.

zaterdag 17 januari 2015

Vensters op de wereld

Regelmatig reis ik met openbaar vervoer. Al jaren – dat herinnnerde ik me vandaag ineens weer – maak ik foto’s vanuit de trein van het landschap waar we door heen reizen. De foto’s maak ik opzettelijk met een deel van het raamkozijn en als het een goede dag is staan ook reflecties van tl-lampen en reizigers op de foto's.

Vandaag heb ik dit op de heenweg (zonnig) en terugweg (zon gaat onder) in de tram herhaald. Ik woon in Den Haag, een stedelijke omgeving met een grote diversiteit in bouwstijlen.

Reizen met openbaar vervoer is qua symboliek een Venster op de wereld. Dit geldt overigens ook voor mijn fotocamera. Door een deel van de mij omringende wereld uit te kaderen, maak ik mijn eigen vensters op de wereld. Dat geeft structuur en overzicht.

Op het kleine formaat foto's staan details die uitvergroot goed te zien zijn.


Leegstaande verdiepingen met gescheurd plastic voor de ramen
Dit vind ik een aantrekkelijk beeld. De regelmatige plaatsing van de vensters in de gevel, en elk raam is anders doordat er lappen dun en gescheurd plastic achter hangen. Variatie op het thema.

Hoekpand met felgekleurde reclame voor de ruiten
Opvallen.

Een hoge zwartgekleurde woontoren voor studenten
Ton-sur-ton, een stijl die me trekt maar nog nooit gelukt is om te maken.

Luchtspiegelingen op vensters. De lucht en de vensters hebben dezelfde kleur.

Ritme

De kleur van de lucht zorgt voor verschillende tinten glas. Helemaal rechts staat een gebouw geheel bekleedt met spiegelglas.

Takken worden weerspiegeld in het glas.

Als foto hierboven. Wat me aanspreekt zijn de horizontale en verticale strakke lijnen van het bouwwerk, en het contrastbeeld op het glas van de grillig gevormde takken.

Gek genoeg vind ik dit de bonusfoto van de dag. Waarom? Tuurlijk wil ik geen vieze ramen fotograferen. Tot ik me realiseer dat ik nu wat anders vastleg dan ik normaal doe met fotograferen (schoon, keurig en netjes). Ben ik gratis uit m'n groove, en dat vind ik zo leuk aan dit soort toevalligheden.

Abgeeckte ramen. Dat de scherpe hoeken eraf zijn. Gefotografeerd in het golden hour, vlak voor zonsondergang.

Plaatsing in het vlak en een lui oog.

Het valt niet op omdat het goed een goed ontwerp is.

Waarom zou je licht binnen laten als je ook in een rood gekleurde kamer kan zitten. Dit is een onlangs gerenoveerde zorgflat, en ik vraag me af hoe de perceptie van de bewoners is als de schermen zakken. Perceptie dus. Waarneming. Hoe je het ziet, hoe je het ervaart.

Ritme, regelmaat, structuur. en toch heeft elk vlak een iets andere kleur, dat maakt het voor mij een aantrekkelijk beeld.

Het hoeft niet rechthoekig.

woensdag 14 januari 2015

Hoe meer je kijkt hoe meer je ziet

Een thema zoals Vensters prikkelt niet in eerste instantie mijn verbeelding. De afgelopen dagen bekijk en fotografeer ik allerlei vensters in mijn directe omgeving en het zet me wel aan het denken.

Zo heb ik kennelijk een voorliefde voor ‘bovenlichtjes’. Het woord alleen al vind ik fijn. In mijn beleving zijn dat de kleine raampjes in daken waar licht binnentreedt.

Ook vind ik het verrassend dat vensters tegenstellingen onthullen:
  • binnen - buiten
  • open - dicht
  • licht - donker
  • open - gesloten
En wat is een venster? Is het het glas zelf? Is het het frame/ het kozijn? Is het een opening in een wand? Anders?

Twee belangrijke begrippen die voor mij bij vensters horen zijn Licht en Zicht. Die houd ik even vast om verder mee te gaan.


In de tijd van raambelasting (echt waar hoe meer ramen hoe hoger de belasting die er betaald moest worden) werden er ramen dichtgemetseld.

Een zolderraampjes annex kledingkast.

Wat gebeurt er achter dit kleine raampje.

Een klein woninkje met 4 extra vensters voor meer licht.

Een venster met een toefje slagroom.

Weer zo'n fijn bovenlichtje.

Badkamerraampjes?

Het maakt in saaiheid niet zoveel uit of een flat rechtop staat of op z'n kant ligt.

De vensters blinken uit in eentonigheid.

De kinderboerderij heeft vrolijke tralies voor de vensters. Om buiten niet naar binnen te laten of om binnen niet naar buiten te laten ontsnappen?

Kinderboerderij, is dit een authenthiek stalraampje?

Deze gevel heeft ritme, swingt. De plaatsing van de vensters zorgt voor variatie.